دختران مسلمان

حالا اگر چند تار مو پیدا شد چه اثر سوئی دارد؟؟؟

چرا اسلام برای حجاب حدی معین کرده است؟ حال اگر چند تار مو هم پیدا شود ، مگر قرار است چه اتفاقی بیفتد؟ چه اثر سوئی ممکن است داشته باشد؟

اولا: مطالعه متون اسلامی قرآن و احادیث پیامبر(ص) و ائمه(ع) و گفت‏وگوهای اصحاب و یاران آن‏هانشان میدهد که همواره بحث از فلسفه احکام درمیان آن‏هارایج بوده و باید هم چنین باشد، زیرا روش قرآن را یک روش استدلالی و منطقی آزاد میدیدند و به خود حق میدادند که در مباحث مربوط به احکام نیز از این روش استفاده کرده و سئوال از فلسفه حکم کنند.اگر تصور کنیم روش قرآن تنها استدلال در اصول دین و مسائل عقیدتی است، نه فروع دین و مسائل علمی، اشتباه کرده‏ایم، زیرا میبینیم قرآن مثلاً پس از تشریع روزه ماه مبارک رمضان میگوید لعلکم تتقون؛ شاید تقوا پیشه کنید". به این ترتیب فلسفه آن را پرهیز از گناه ذکر میکند.در مورد تحریم غنا و شراب میگوید: "شیطان میخواهد به وسیله شراب و قمار میان‏تان دشمنی و کینه ایجاد کند و شما را از یاد خدا و از نماز بازدارد". در احادیث پیامبر(ص) و ائمه(ع) موارد بسیار دیده میشود که پیشوایان دینی به ذکر اسرار و فلسفه احکام پرداخته‏اند، بنابراین هنگامی که میبینیم قرآن مجید و پیشوایان اسلام در موارد زیادی به بیان فلسفه و اسرار احکام میپردازند، دلیل آن است که چنین حقی را به ما داده‏اند که در این باره به بحث بپردازیم. در غیر این صورت میبایست مردم را صریحاً از بررسی و دقت در این قسمت ممنوع سازند.تا این جا نتیجه میگیریم طرز برداشت اسلام از مسائل دینی، گشودن باب استدلال در همه آن‏هااست، ولی از جهتی میدانیم معلومات ما هر قدر با گذشت زمان پیش برود، باز محدود است. ما همه چیز را نمیدانیم اما این را میدانیم که احکام و دستورهای آسمانی از علم بی پایان خداوند سرچشمه میگیرد و از مبدئی که همه حقایق هستی پیش او روشن است. آیا با توجه به این حقایق میتوانیم انتظار داشته باشیم فلسلفه همه احکام را درک کنیم؟ اگر چنین بود، چه نیازی به پیامبران برای تشریع احکام داشتیم؟ خودمان مینشستیم و آن چه صلاح و مصلحت بود، تصویب میکردیم! وانگهی مگر ما همه اسرار آفرینش تمامی موجودات جهان و قوانین که بر آن‏هاحکومت میکند و فلسفه وجودی هر یک را میدانیم؟احکام تشریعی جدا از حقایق آفرینش و تکوین نیست. اطلاعات ما در هر دو قسمت محدود است. از مجموع این دو بحث نتیجه میگیریم که تنها به اندازه اطلاعات و به میزان معلومات بشری در هر عصر و زمان میتوانیم فلسفه و اسرار احکام الهی را دریابیم، نه همه آن‏هارا. این مسأله درست به آن میماند که از طبیب ماهر معالج خود توضیحاتی درباره فواید داروهایی که برای ما تجویز کرده و چگونگی تأثیر آن‏ها بخواهیم، تا آگاهی و علاقه بیشتری به آن پیدا کنیم، نه این که به کار بستن دستورهای وی مشروط به توضیحات قانع کننده او باشد، زیرا در این صورت ما هم باید پزشک باشیم. از طرف دیگر اگر چه بسیاری از فلسفه و حکمت‏های احکام الهی را نمیدانیم، اما از آنجا که معتقدیم از علم بی پایان الهی سرچشمه گرفته و جهت سعادت و خوشبختی ما بیان شده، به آن ها عمل میکنیم، مانند دستور پزشکان، در حالی که علم و آگاهی پزشکان اندازه علم الهی نیست.

چرا اسلام برای حجاب حدی معین کرده است؟ حال اگر چند تار مو هم پیدا شود ، مگر قرار است چه اتفاقی بیفتد؟ چه اثر سوئی ممکن است داشته باشد؟

اولا: مطالعه متون اسلامی قرآن و احادیث پیامبر(ص) و ائمه(ع) و گفت‏وگوهای اصحاب و یاران آن‏هانشان میدهد که همواره بحث از فلسفه احکام درمیان آن‏هارایج بوده و باید هم چنین باشد، زیرا روش قرآن را یک روش استدلالی و منطقی آزاد میدیدند و به خود حق میدادند که در مباحث مربوط به احکام نیز از این روش استفاده کرده و سئوال از فلسفه حکم کنند.اگر تصور کنیم روش قرآن تنها استدلال در اصول دین و مسائل عقیدتی است، نه فروع دین و مسائل علمی، اشتباه کرده‏ایم، زیرا میبینیم قرآن مثلاً پس از تشریع روزه ماه مبارک رمضان میگوید لعلکم تتقون؛ شاید تقوا پیشه کنید". به این ترتیب فلسفه آن را پرهیز از گناه ذکر میکند.در مورد تحریم غنا و شراب میگوید: "شیطان میخواهد به وسیله شراب و قمار میان‏تان دشمنی و کینه ایجاد کند و شما را از یاد خدا و از نماز بازدارد". در احادیث پیامبر(ص) و ائمه(ع) موارد بسیار دیده میشود که پیشوایان دینی به ذکر اسرار و فلسفه احکام پرداخته‏اند، بنابراین هنگامی که میبینیم قرآن مجید و پیشوایان اسلام در موارد زیادی به بیان فلسفه و اسرار احکام میپردازند، دلیل آن است که چنین حقی را به ما داده‏اند که در این باره به بحث بپردازیم. در غیر این صورت میبایست مردم را صریحاً از بررسی و دقت در این قسمت ممنوع سازند.تا این جا نتیجه میگیریم طرز برداشت اسلام از مسائل دینی، گشودن باب استدلال در همه آن‏هااست، ولی از جهتی میدانیم معلومات ما هر قدر با گذشت زمان پیش برود، باز محدود است. ما همه چیز را نمیدانیم اما این را میدانیم که احکام و دستورهای آسمانی از علم بی پایان خداوند سرچشمه میگیرد و از مبدئی که همه حقایق هستی پیش او روشن است. آیا با توجه به این حقایق میتوانیم انتظار داشته باشیم فلسلفه همه احکام را درک کنیم؟ اگر چنین بود، چه نیازی به پیامبران برای تشریع احکام داشتیم؟ خودمان مینشستیم و آن چه صلاح و مصلحت بود، تصویب میکردیم! وانگهی مگر ما همه اسرار آفرینش تمامی موجودات جهان و قوانین که بر آن‏هاحکومت میکند و فلسفه وجودی هر یک را میدانیم؟احکام تشریعی جدا از حقایق آفرینش و تکوین نیست. اطلاعات ما در هر دو قسمت محدود است. از مجموع این دو بحث نتیجه میگیریم که تنها به اندازه اطلاعات و به میزان معلومات بشری در هر عصر و زمان میتوانیم فلسفه و اسرار احکام الهی را دریابیم، نه همه آن‏هارا. این مسأله درست به آن میماند که از طبیب ماهر معالج خود توضیحاتی درباره فواید داروهایی که برای ما تجویز کرده و چگونگی تأثیر آن‏ها بخواهیم، تا آگاهی و علاقه بیشتری به آن پیدا کنیم، نه این که به کار بستن دستورهای وی مشروط به توضیحات قانع کننده او باشد، زیرا در این صورت ما هم باید پزشک باشیم. از طرف دیگر اگر چه بسیاری از فلسفه و حکمت‏های احکام الهی را نمیدانیم، اما از آنجا که معتقدیم از علم بی پایان الهی سرچشمه گرفته و جهت سعادت و خوشبختی ما بیان شده، به آن ها عمل میکنیم، مانند دستور پزشکان، در حالی که علم و آگاهی پزشکان اندازه علم الهی نیست.

به قول استاد قرائتی اگر شما نقشه ای برای رسیدن به گنجی داشته باشید فرضا باید 4 متر به طرف راست 5 متر به بالا بروید و بعد زمین را بکنید اگر به جای 4 متر 6 متر بروید به گنج مورد نظر نخواهید رسید در این موارد هم اگر دقیقا به حدود الهی مقید نباشیم به نتیجه مطلوب نمی رسیم.

ثانیا: شاید عمدا بیرون گذاشتن دو سه تار مو ظاهرا کوچک باشد  ولی هيچ گناهى را اگر چه از كبائر شمرده نشده باشد، نبايد كوچك دانست، زيرا هر كارى را كه خدا حرام يا واجب كرده، تخلف از آن، موجب ناراضى شدن خدا از ما مى شود و چيزى كه خدا را از ما ناراضى كند و ما را مستحق عذاب او كند، هرگز كم و كوچك نيست.

اميرالمومنين علیه السلام فرمودند: چيزى كه روز قیامت ضرر برساند، كوچك نيست. (وسایل الشیعه ج 15 ص 312)

و چه ضررى بالاتر از غضب خدا رسول خدا صلی الله و علیه و آله فرمودند: خداوند، غضبش را در بين گناهان مخفى كرده، پس هيچ گناهى را كم و كوچك نشماريد زيرا نمى دانيد غضب خدا در كدام است. (وسائل الشيعة ج: 15 ص: 313)

پيامبر خاتم صلی الله و علیه و آله به ابوذر فرمودند: اى ابوذر، به كوچكى گناه نگاه نكن، بلكه به بزرگى و عظمت خداوندى نگاه كن كه با گناه، از فرمانش سرپيچى مى كنى.

اى ابوذر، روح انسان با گناه، خيلى زود خراب و منقلب مى شود.

اى ابوذر، ممكن است انسان كار خوبى انجام دهد ودل به آن خوش دارد ولى گناهانى كوچكى را هم مرتكب شده باشد كه اصلا آن ها را به حساب نياورده باشد و روز قیامت ، خدا را از خودش به خاطر آن گناهان، ناراضى و غضبناك ببيند. پس بايد هر گناهى را خطرناك دانست. (مستدرك الوسائل ج: 11 ص: 349)

باید توجه داشت که شيطان ملعون براى اين كه بتواند راحت تر ما را به گناه آلوده كند، به ما تلقين مى كند كه اين كه گناه مهمى نيست. وجود مقدس اميرالمومنين علیه السلام مى فرمايد: بدترين گناهان، گناهى است كه گنهكار، آن را كوچك بشمارد. (وسائل الشيعه ج: 15 ص: 312) براى روشن شدن موضوع، به این مثال توجه کنید: اگر کسى سنگى به سوى ما پرتاب کند، ولى بعدا پشیمان شده و عذرخواهى کند، ممکن است او را ببخشیم، ولى اگر سنگ ریزه اى به ما بزند، و در مقابل اعتراض بگوید: این که چیزى نیست، بى خیالش. او را نمى بخشیم، زیرا این کار، از روح استکبارى او پرده برمى دارد و بیانگر آن است که او گناهش را کوچک مى شمرد

اين فكر كه، اين گناه كوچك را مى كنم، بعد، توبه مى كنم از فريب هاى ظريف شيطان است. زيرا گناه نوشته مى شود و اثر بد خود را مي گذارد و از كجا معلوم كه موفق به توبه بشويم.

امام باقر علیه السلام فرمودند: از گناهان كوچك بپرهيزيد كه خداوند، شاهد و ناظر است و ملائك مامور مى نويسند. بعضى مى گويند گناه مى كنيم بعد توبه مى كنيم (از كجا مى دانيد كه موفق به توبه واقعى مى شويد يا نه). (كافي ج: 2 ص: 270)

سپس حضرت آيه قرآن را متذكر مى شوند كه مى فرمايد:  إِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ يَقُول: وَ نَكْتُبُ ما قَدَّمُوا وَ آثارَهُمْ و َكُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْناهُ فِي إِمامٍ مُبِينٍ.

و مى نويسيم آن چه را كردند و همه نزد ما محفوظ است. (سوره یس آيه 12)

همچنین امام ادق  علیه السلام فرمودند: از گناهان كوچك هم بپرهيزيد زيرا آمرزيده نمى شود. سؤال شد كه گناهان كوچكى كه آمرزيده نمى شوند چيست.

فرمودند: اين كه گناه كند و بگويد: اين كه گناه مهمى نيست. خوشا به حالم اگر گناهم فقط اين باشد. (كافي ج: 2 ص: 287)

«حنان ترک» بازيگر مصري با اشاره به هفت سال تفکر براي انتخاب حجاب، گفته بود: اين دوران، دوران زيانباري بود و اي کاش از روز اول حجاب را انتخاب کرده بودم.
اين بازيگر در پاسخ به اين سؤال که با حجابت به کجا مي‌خواهي برسي، گفته بود: مدتي ستاره اهل زمين بودم و از خدا مي‌خواهم تا مرا به ستاره آسمان‌ها تبديل کند.
وي گفت: با الگو گرفتن از زنان ايراني با حجاب شدم. وقتي زنان ايراني را در سينما ديدم که با پوشش در سينما نقش بازي مي‏کنند، فهميدم که مي‏توان هم دين دار بود و هم هنرمند!
حنان ترک بازيگر مشهور سينماي مصر خبرهاي منتشر شده درباره پوشيدن و نپوشيدن کلاه‌گيس در يکي از فيلم‌هاي پيش روي خود را تکذيب کرد.
وي که قرار است به زودي در سريال مصري «گربه‌هاي کور» بازي کند بر التزامش به حجاب خود تأکيد کرد و گفت: التزام من به حجاب مانعي بر اجراي نقش‌هاي متفاوت در سينما نيست.
حنان ترک با ابراز تعجب از آنچه درباره او منتشر شده گفت: محمود کامل، کارگردان سريال «گربه‌هاي کور» با من درباره پوشيدن کلاه گيس صحبتي نکرده است.
وي در پاسخ به سؤالي درباره اين که کارگردانان معتقدند استفاده از حجاب در خانه‌ها براي بيننده قانع کننده نيست، گفت: من با بسياري از مردم مصر در رابطه‌ام و نظر آنان به اين شکل نيست.
ترک همچنين گفت: من قلبا با پوشيدن کلاه‌گيس و يا موي مصنوعي موافق نيستم اما ترجيح مي‌دهم در اين باره صحبت نکنم.

زن اسرائيلي مسلمان شد

يك زن يهودي اسرائيلي كه اصالت روسي دارد با تشرف به اسلام، محجبه شد و اعلام كرده است كه يكي از آرزوهاي وي، اقامه نماز در مسجدالاقصي است.

به گزارش فارس، يك زن جوان يهودي اسرائيلي كه اصالت روسي دارد اعلام كرد كه پس از علاقه‌مند شدن به دين اسلام، مسلمان شده است.

اين زن يهودي 34 ساله صاحب دو فرزند و ساكن فلسطين اشغالي است و اعلام كرده است كه به اراده خود و بدون فشاري خارجي وارد دين اسلام شده است و به اختيار خود حجاب اختيار كرده است.
اين زن يهودي نام «صابرينا» ي خود را پس از اسلام‌آوردن به «ياسمينا» تغيير داد.

اجبار حجاب از دیدگاه امام خمینی(ره)

مسعود شفیعی کیا

آرى در اسلام زن باید حجاب داشته باشد، ولى لازم نیست که چادر باشد. بلکه زن مى‏تواند هر لباسى را که حجابش را به وجود آورد اختیار کند. ما نمى‏توانیم و اسلام نمى‏خواهد که زن به عنوان یک شى ء و یک عروسک در دست ما باشد. اسلام مى‏خواهد شخصیت زن را حفظ کند و از او انسانى جدى و کارآمد بسازد. ما هرگز اجازه نمى‏دهیم تا زنان فقط شیئى براى مردان و آلت هوسرانى باشند

بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران در ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی ، اجبار حجاب بانوان در اداره هاو سطح کشور را از اولویت های برنامه های فرهنگی نظام قرار دادند و ذره ای در این امر نرمش از خود نشان ندادند، چرا که بی حجابی و بی بندوباری را به حق ترفند استعمار برای تخدیر و به نابودی کشیدن نسل کشورها می دانستند.

بنابر این از همان روزهای اوّل انقلاب به مسئولان دولت وقت، برای جلوگیری از بی حجابی نهیب زدند: «الآن وزارتخانه‏ها- این را مى‏گویم که به دولت برسد، آنطورى که براى من نقل مى‏کنند- باز همان صورت زمان طاغوت را دارد. وزارتخانه اسلامى نباید در آن معصیت بشود. در وزارتخانه‏هاى اسلامى نباید زنهاى (بى حجاب) بیایند؛ زنها بروند اما با حجاب باشند. مانعى ندارد بروند؛ اما کار بکنند، لکن با حجاب شرعى باشند، با حفظ جهات شرعى باشند.» صحیفه نور ج‏6 329

امام خمینی (ره) چادر را حجاب برتر می دانستند و در خاطره یکی از همراهان امام راحل در «نوفل لوشاتو » می‌خوانیم: «در مورد حجاب هم وقتی از فرانسه آمدم، هنوز با مانتو و شلوار و مقنعه بودم. یک بار در مهران، پایم صدمه دید و من با عصا و با همان مانتو و شلوار خدمت امام رفتم تا گزارش بدهم. امام فرمودند: اگر چادر ندارید، بگویم احمد برایتان بخرد. عرض کردم: نه حاج آقا! چون به کوه می‌رفتم و اسلحه روی دوشم بود و فشنگ به کمرم و قمقمه به پهلویم و گاهی هم باید سه‌پایه تیربار را روی دوش می‌گرفتم، چادر سرکردن برایم دشوار بود. فرمودند: چادر برای زن بهتر است. من از آن روز چادر سر کردم.»(مصاحبهء سایت ساجد با طاهره حدیده چی)


حضرت امام(ره) راحل اگر چه چادر را حجاب کاملی می دانستند ولی پوشش های مشابه چادر ـ مانند مانتو گشاد ـ که موجب مفسده نمی شود را نیز کافی می دانستند و قائل بودند که اگر قرار باشد پوشش بانوان همراه با مفسده و خلاف اخلاق باشد باید از آن در جامعه جلوگیری شود همانطور که در پاریس در پاسخ خبرنگاران و بانوان محجبی که درباره میزان حجاب در ایران از ایشان سؤال کردند؛ فرمودند: «آرى در اسلام زن باید حجاب داشته باشد، ولى لازم نیست که چادر باشد. بلکه زن مى‏تواند هر لباسى را که حجابش را به وجود آورد اختیار کند. ما نمى‏توانیم و اسلام نمى‏خواهد که زن به عنوان یک شى ء و یک عروسک در دست ما باشد. اسلام مى‏خواهد شخصیت زن را حفظ کند و از او انسانى جدى و کارآمد بسازد. ما هرگز اجازه نمى‏دهیم تا زنان فقط شیئى براى مردان و آلت هوسرانى باشند .»
صحیفه نور ج‏5 294

«حجاب ایران، حجاب اسلام، همین مقدارهاست. اسلام اینجا و آنجا ندارد. لکن یک جهات خارجى گاهى در کار هست. به طورى که یک مفسده‏اى باشد، یک اختلاف اخلاقى بشود، یک- عرض مى‏کنم- چیزهایى باشد، البته آن وقت باید جلوگیرى بشود ؛ اما اگر نباشد اینطور، و ساده باشد و مثل سایرین با سادگى باشد، نه؛ بى چادر(بامانتو) مانع ندارد.» صحیفه نور ج‏3 499

به فرموده مقام معظم رهبری حفظه الله؛ حضرت امام (ره) تنها بانی بازگرداندن حجاب پس از کشف حجاب به ایران بودند چنانچه ایشان فرمودند: «امام (ره) آن مرد شجاع و بی نظیری بود که مسئله حجاب را به این مملکت برگرداند. هیچ کس دیگری غیر از امام نمی‌توانست این کار را بکند اینهم یکی از اختصاصات امام. اگر غیر از امام هر کس دیگر بود از همین آقایان، بزرگان، عرض می‎کنم که مقدسین علماء، چه وچه و چه، هیچکس جرأت نمی‌‎کرد که بگوید مردم باحجاب بیایند بیرون، امام همان ماههای اوّل پیروزی انقلاب گفتند باید مردم با حجاب بیایند.» (سخنرانی در جمع فرماندهان سپاه ـ 14/12/76 )

حضرت امام کمترین مماشات در این امر را نمی پذیرفتند و بدنه مردم را به حفظ ظاهر اسلامی کشور فرا می‌خواندند، چنانچه وقتی حضرت ایشان با خبر شدند که در سواحل دریا بی بندوباری و اختلاط صورت می گیرد برآشفته شده و فرمود: «براى اینکه اسلام جلوى شهوات را مى‏گیرد؛ اسلام نمى‏گذارد که بروند توى این دریاها شنا کنند. پوستشان را مى‏کند! ...که بعد از اینکه مى رفتند زن و مرد در دریا، زنها همان طور و همان طور مى‏آمدند توى شهر! مردم هم جرأت نمى‏کردند حرف بزنند. امروز اگر یک همچو چیزى بشود، اینها را ما خواهیم تکلیفشان را معین کرد. و دولت هم معین کرد. البته دولت [به‏] طورى که وزیر کشور گفتند، گفتند ما جلویش را گرفتیم. اگر نگیرند، مردم مى‏گیرند. مگر مازندرانیها مى گذارند یا رشتیها مى‏گذارند که باز کنار دریاشان مثل آن وقت باشد؟ مگر بندر پهلوى‏اى‏ها (بندر انزلى) مرده‏اند که زن و مرد با هم در یک دریا بروند و مشغول عیش و عشرت بشوند! مگر مى‏گذارند اینها را؟ تمدنهاى اینها این است. آزادى‏اى که آنها مى‏خواهند همین. این جور آزادى! بروند قمار بکنند و با هم بشوند و با هم [سرگرم عیش و نوش‏] بشوند آزادى در حدود قانون است. اسلام از فسادها جلو گرفته. و همه آزادیها را که مادون فساد باشد داده. آنى که جلو گرفته فسادهاست که جلویش را گرفته است. و ما تا زنده هستیم نمى‏گذاریم این آزادیهایى که آنها مى‏خواهند، تا آن اندازه‏اى که مى‏توانیم، آن آزادیها تحقق پیدا کند. » صحیفه نور، ج‏8، ص: 339

البته ایشان نیروهای انتظامی را برای برخورد با مظاهر بی حجابی ارجح می دانستند و در مقطعی که عده ای نفوذی و یا ناآگاه به بهانه مبارزه با بی حجابی و بد حجابی در معابر عمومی به ضرب وشتم زنان و دخترکان اینچنینی پرداخته بودند در پیامی چنین تصریح کردند:

بسم اللَّه الرحمن الرحیم‏
ممکن است تعرض به زنها در خیابان و کوچه و بازار، از ناحیه منحرفین و مخالفین انقلاب باشد. از این جهت، کسى حق تعرض ندارد و اینگونه دخالتها براى مسلمانها حرام است، و باید پلیس و کمیته‏ها از اینگونه جریانات جلوگیرى کنند.
روح اللَّه الموسوى الخمینى
صحیفه نور، ج‏12، ص: 502
13 تیر 1359/21 شعبان 1400
امام(ره) راحل کشف حجاب و ایجاد اقلیتی از زنان و دخترکان خیابان گرد را از بزرگترین خیانت های رژیم طاغوت می دانستند و آنرا از جنایات بزرگ رضا شاه می خواندند که باید در نظام اسلامی با آن مقابله شود و می فرمود: «آن شقىّ جنایتکار( رضا قُلدر) دست به یک جنایت زد و آن جنایت کشف حجاب بود؛ و به جاى اینکه نیمى از جمعیت ایران را فعال کند آن نیم دیگرى هم که نیمه مردان بود به‏طور بسیار زیادى از فعالیت انداختند و این عروسکهایى که درست کردند و در همه ادارات جا دادند و در همه خیابانها راه انداختند، آنهایى که در ادارات بودند، سایر افرادى که در ادارات بودند را هم از کارهاى خودشان بازداشتند و آنهایى که در خیابانها رها بودند، جوانهاى ما را به فساد کشاندند و فعالیت جوانهاى ما را از دست آنها گرفتند.» صحیفه نور ج‏17 59

و در یک کلام، حضرت امام (ره)برای حفظ ارزش بانوان و به بازی گرفته نشدن شخصیت آنان در جامعه بر حجاب تأکید می کردند.و می فرمودند: «و البته باید توجه داشته باشید که حجابى که اسلام قرار داده است، براى حفظ آن ارزشهاى شماست. هرچه را که خدا دستور فرموده است- چه براى زن و چه براى مرد- براى این است که، آن ارزشهاى واقعى که اینها دارند و ممکن است به واسطه وسوسه‏هاى شیطانى یا دستهاى فاسد استعمار و عمال استعمار پایمال مى‏شدند اینها، این ارزشها زنده بشود.»
صحیفه نور ج‏19 185

همانطور که اکنون در جوامع غربی و غرب زده شاهد لجن مال شدن زنان ومردان در برهنگی وهرزه گی با پوشش شعارهایی چون «آزادی»، «دمکراسی» و «برابری حقوق زن ومرد» هستیم، امام راحل، به عنوان اصلی ترین و حیاتی ترین خاکریز برای حفظ امنیت اجتماعی و روحی افراد جامعه و شکل گیری حیات طیبه و منع نفوذ بیگانه گان در کشور بر لزوم حجاب تأکید داشتند، تا جایی که اکثریت مردم پذیرای آن وحتّی مشوق آن شدند و تا جایی پیش رفت که مهمانان زن خارجی خود می دانند که برای ورود به حریم ایران اسلامی باید پوشیده به حداقل حجاب اسلامی باشند.. اگر چه در اواخر دولت آقای رفسنجانی و به کارگردانی دختر رئیس جمهور وقت و در وانفسای دولت خاتمی تهاجم هدفمندی بر علیه آن صورت گرفته و تا کنون نیز ادامه داشته است، ولی بر دولت مردان محترم است، همانطور که دیگر شعارهای امام راحل را در این چند ساله از محجوریت خارج کرده و إحیاء کردند، برای تداوم این دغدغه امام راحل و رهبر معظم انقلاب اسلامی نیز همّت مضاعف و کار مضاعف را داشته باشند، چرا که شکست خوردگان کودتای مخملی سال گذشته، پیاده نظام خود را که از اهانت به ساحت امام راحل و بزرگنرین مقدسات چون سیدالشّهداء و عاشورا إبا نداشتند را برای حریم شکنی حجاب و ترویج بی بندو باری به صف کرده اند.